Maandag

Bij het wakker worden lijkt Magda nu ook 'goed', ze heeft het klokje rond geslapen. Het finale oordeel laten we nog even afhangen van de Bristol score (ik gok een dikke 5; shitload Nutella in / shitload Nutella out).

Ondertussen druk ik het knopje van de boiler alvast in en kruip nog even onder de gezamenlijke deken.

Op het balkon drinken we ons eerste bakje koffie. Zo druk als het gisteren was, zo rustig is het nu. Maar ook op zo'n rustige dag gaat die oude baas weer aan het werk. Met veel krachtsinspanning duwt hij zijn kar met Temu zooi naar zijn plek. Daar zit hij de hele dag met zijn spulletjes, hopend op een verdwaalde toerist die net zijn telefoonhoesje kapot heeft.

We voelen ons er eigenlijk een beetje opgelaten bij. Wij met de voetjes omhoog op de balkonrand, koffietje in de hand, tijdens een van onze talrijke vakanties en hij, niet veel jonger dan ik, zo buffelend om zijn hoofd boven water te houden.

We moeten nog wat boodschapjes doen, waaronder flessen water, dus we gaan maar even met de auto.

We zigzaggen door Nea Makri heen en passeren daar een leuk tentje. We kunnen natuurlijk ook buiten de deur brunchen! Goed plan, check!

Bij Matula's neemt Magda plaats achter het raam. Ik verwacht eigenlijk geen omzet, maar het is wel een leuk plekje, zo met uitzicht op het marktpleintje.

Het valt ons regelmatig op dat wanneer je hier slecht ter been bent, je echt een uitdaging hebt. Geen stoeptegel ligt recht, stoepranden variëren van 5cm tot soms wel een halve meter, gevoelsmatig. Overal gaten en kuilen, echt niet te doen.

Hier komt een dappere dodo die dan wel zo'n karretje heeft naar de winkel naast ons, maar hij kan niet naar binnen. Hoge stoeprand en nog hogere drempel. Hij wenkt de verkoopster dan maar naar buiten.

Je zult je weg uiteindelijk wel vinden, maar wat is het bij ons dan extreem goed geregeld.

We wandelen daar nog wat door het centrumpje.

Daarbij passeren we ook een boekenwinkel. Leuk voor de kleinkinderen, die zijn dol op boekjes! zegt oma enthousiast.

Euh, ALS ze al naar het gymnasium zouden gaan, dan zijn ze 13 of 14 als ze Grieks kunnen lezen. Misschien vinden ze die beertjes dan wel wat kinderachtig? probeer ik zo neutraal mogelijk. Ze is zo lief enthousiast.

En als ik eerlijk ben, als we elke vakantie cadeautjes voor de kleintjes meenemen, wordt dat een verwachting en zijn we straks hele vakanties kwijt aan het zoeken van cadeautjes. Je kent jezelf...

Schrijf je botoxdeclaratie nou als één woord, of toch los?

Zullen we een koffietje doen?

We zien twee koffietentjes, vlak bij elkaar, maar kiezen toch maar die zonder ambulance voor de deur.

Het verkeer raast hier, redelijk ongeorganiseerd, voor ons terrasje langs.

Het is me ook nog steeds niet echt duidelijk wat de voorrangsregels hier nu precies zijn.

Okay, het verkeer dat de rotonde opkomt heeft, in tegenstelling tot bij ons, voorrang. Daar ben ik inmiddels achter, er wordt hier sowieso veel geclaxoneerd. Maar op de straten in de plaatsjes?

Je zou denken, rechts heeft voorrang, maar heel vaak kijken ze me dullig aan als ik voor ze stop, of kijken geschrokken als ik de kruising op kom.

Het lijkt erop dat, net als in Engeland, het verkeer op de 'doorgaande weg' voorrang heeft op de zijstraatjes, alleen weet je daar wél wat de hoofdwegen zijn. Hier lijkt alles op elkaar.

Na de koffie belanden we bij een winkel met wel heel leuke shirtjes. En Magda zoekt al eeuwig een of ander ding voor haar wimpers wat echt nergens te vinden is. Echt óveral, in elk ander land waar we komen, even kijken of ze dat hier hebben.

En zie daar! (of liever gezegd 'hier!') Is dat het niet? Ja maar dan zit het een multiverpakking met 6 andere dingen die ik niet nodig heb. Wat kost dat doosje dan? €4,50. Zucht... ik ga even bij de snoertjes kijken...

Met het doosje, maar ook met deze leuke trui gaat ze uiteindelijk naar de kassa.

La dolce vita, het zoete leven, maar soms ook met een 'klein zuurtje'. Het shirt geeft ons leven goed weer.

We gaan onze boodschappen eindelijk eens doen. Als we naar de auto lopen schiet Magda nog wat plaatjes.

De supermarkt oogt rommelig, maar wat vooral opvalt is het grote aantal mensen dat er werkt. En niet allemaal van dat jonge grut, maar volwassen kerels en vrouwen. Achter het vlees, achter de kaas, vakken vullen, kassadames, ...

We vinden er wat we moeten hebben. En meer.

Magda wil bij het winkelen altijd de volledige bon om er nog een keer overheen te kijken of alles wel klopt. Gedoe vind ik, maar ik moet wel toegeven dat ze af en toe toch wat vindt dat niet klopt. Ik vraag dus of we de bon mogen.

Succes schat.

Met de spulletjes in het appartement achter de deur geschoven gaan we nog even naar Rafina.

Dat is een wat grotere plaats hier vlakbij. Vanaf daar vertrekken bijvoorbeeld ook de ferry's naar een aantal eilanden.

Als eerste pinpoint heeft Magda een leuk klein kerkje geplot. Laten we daar eens beginnen.

Onderweg naar dat kleine kerkje komen we langs een groter kerkje. HUU!

Helaas is het hek dicht, maar van de buitenkant is het ook het bekijken waard.

Terug naar de auto, zon in de rug, en nu echt naar dat kleine kapelletje.

Als we er eerst maar eens omheen slenteren wordt mijn aandacht eerlijk gezegd meer getrokken door de haven waar ze de ferry's aan het laden en lossen zijn. Al dat groot materieel, de schepen, de vrachtwagens, de logistiek, het houdt me bezig.

Merkt ook Magda subtiel op. Maar nadat we het kerkje 'gedaan' hebben is er nog tijd zat om 'haventje te kijken'.

Ik kan hier wel een tijdje van genieten, maar het moet je interesse hebben.

Al starend over het water zie ik een catamaran die één van de twee jachthaventjes invaart. Hij dobbert daar wat rond en gaat het haventje weer uit om naar het andere jachthaventje te varen.

Die heeft waarschijnlijk ook zo'n little helper naast zich, net als ik.

Ja daar is een mooi plekje! #instuur Of daar! #sterk-uitstuur #instuur Daardaardaar, in de schaduw! #full-stop #wait-final-order...

Ondertussen wordt ook het tweede jachthaventje weer verlaten. Poor guy...

We sluiten de dag af bij een van de vele restaurantjes hier in de straat.

Hoeze la dolce vita?

Voor ons dan...

^^^